Piętnasty lot pełnej dwustopniowej rakiety Starship, budowanej przez SpaceX nowej rakiety w pełni wielokrotnego użytku, która ma umożliwić załogowe misje na Księżyc i na Marsa, a także znacząco obniżyć koszty dostępu do orbity okołoziemskiej. Rakieta składa się z dwóch stopni – Super Heavy, boostera, oraz Starship, drugiego stopnia, który docelowo ma być także załogowym statkiem kosmicznym.

Jest to pierwszy lot, podczas którego planowany jest powrót obydwóch stopni rakiety do miejsca startu i ich lądowanie.

Jeśli chodzi o booster, Super Heavy, po separacji stopni ma on ponownie uruchomić silniki, aby skierować się z powrotem w stronę platformy startowej i wylądować na ruchomych ramionach wieży startowej. Wcześniej manewr ten został trzy razy zademonstrowany kiedy w użyciu była stara wersja boostera (V1). Ma być to pierwsze lądowanie nowej wersji (V3).

Drugi stopień, Starship, ma wejść na niską orbitę okołoziemską (LEO) na wysokości ok. 275 km i okrążyć Ziemię ok. 14 razy w czasie trwającego ok. 22 godziny lotu. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, ma on wejść ponownie w atmosferę tak, aby przeprowadzić pierwsze w historii lądowanie statku Starship na platformie startowej, również na ruchomych ramionach wieży startowej. Osłona termiczna statku Starship została ulepszona na bazie danych z poprzednich lotów. Między innymi zastosowano usprawnione mechanizmy mocowania płytek tam, gdzie ryzyko ich odpadnięcia jest największe, a także dodatkowe zabezpieczenie miejsc, w których plazma mogłaby przedostać się pod osłonę. Duża część osłony wyposażona będzie w zakrzywione płytki, które powodują mniejsze nagrzewanie się w szczelinach pomiędzy nimi. Tak jak w przypadku poprzedniej misji, trajektoria została zaplanowana tak, że w przypadku problemów możliwe jest wejście na trajektorię suborbitalną, a także wcześniejsza deorbitacja nad oceanem.

Statek ma również umieścić na orbicie 26 satelitów konstelacji Starlink w najnowszej wersji (Starlink V3), z których każdy posiada masę około 1900 kg i przepustowość transmisji danych 1 Tbit/s. Trzy z satelitów są wyposażone w dodatkowe kamery, co ma pozwolić na wykonanie zdjęć osłony termicznej statku, aby ocenić, jak zniosła ona start. Zgodnie z planem satelity mają zacząć pracować w sieci Starlink już kilka tygodni po starcie. Misja posiada również oznaczenie Starlink Group 31-2.